Deri hastalıkları yaygın görülen hastalıklardandır. Deri hastalarının %25inde atopik dermatit, %5inde egzema, %1inde vitiligo vardır. Akne genç eriÅŸkinlerin %20sinde, eriÅŸkin erkeklerin %5inde, kadınların %1inde görülür. Derinin görünümünün ve vücut algısının psikolojik önemi düÅŸünüldüÄŸünde deri hastalıklarına verilen duygusal tepkiler doÄŸal ve öngörülebilir gelir. Deri hastalığına sekonder geliÅŸen depresyon ve cilt sorunları yüzünden alkol ve sigara kullanımı da sıktır. Bazı sendromik konjenital deri hastalıklarında da öÄŸrenme güçlükleri ve depresyonu da içeren psikiyatrik sorunlar izlenir.

Yatan ve ayaktan takip edilen deri hastalarının psikiyatrik bozukluk prevalansı genel populasyondan yüksektir. Psikolojik faktörler deri reaksiyonlarının baÅŸlamasında ve alevlenmesinde etkili olur. Özellikle palmoplantar veziküler egzema, eriÅŸkin atopik dermatit ve seboreik dermatitte psikolojik faktörler daha ön plandadır.

Dermatologlar sıkıntının ve önemli yaÅŸam olaylarının inflamatuar dermatozları kötüleÅŸtirdiÄŸini bilirler. Depresif semptomların alopecia areata, idiopatik ürtiker, aftöz ağız ülseri, rosacea, lichen simplex ve idiopatik general pruritus ile beraber görüldüÄŸü literatürde bildirilmiÅŸtir.

Wessely ve Levis (1989) dermatoloji kliniÄŸine baÅŸvuran 173 hastanın %40ında psikiyatrik hastalık saptamıştır. Bunların %75i deri hastalığına sekonder geliÅŸmiÅŸtir ve çoÄŸu minör affektif bozukluktur. Koo ve Pham (1992) gözden geçirmelerinde ajite depresyonun psikojenik ekskoryasyonda en sık sebep olduÄŸunu görmüÅŸtür. Depresyon dermatitis artefacta ve delüzyonel parazitozunda sık karşılaşılan sebebidir.

Lepra, psöriazis ve vitiligo sekonder depresyon sebebi olabilmektedir. Depresyon sadece hastanın hastalığa duygusal tepkisinin deÄŸil toplumun damgalamasının da bir sonucudur. Dermatitis, acne vulgaris ve ürtiker psikofizyolojik bozukluklar arasında sayılabilir. Bunların bir kısmında depresyon deri hastalığını alevlendirir, artan deri hastalığı depresyonu ÅŸiddetlendirir. Kısır döngü güçlüdür.

Woodroff ve ark Konsultasyon Liyazon Kliniklerine baÅŸvuran 149 deri hastasının %28inde hafif ve orta, %14ünde ağır düzeyde depresyon saptanmıştır. (Woodroff ve ark, Psychiatric illness and Dermatology, 29-35) Hastalarda depresyonun etyolojisine bakıldığında sosyal alandaki zorluklar, eÅŸlerle ilgili sorunlar, cinsel problemler, kronik hastalığı olan yakınlara bakım verme, yas tutma ön planda yer almaktadır. Jobanputra ve ark. (2000) dermatoloji polikliniÄŸine baÅŸvuran 607 hastaya Dermatolojik Hayat Kalitesi Ä°ndeksi uygulamışlar ve depresyon ve anksiyetenin sorgulandığı 4 madde en yüksek skoru almıştır.

Majör depresyon, deri belirtileri, sistemik hastalıklar ve ilaç kullanımı arasında sıkı iliÅŸkiler vardır. Kaşıntı yapan sistemik hastalıların listesi ile depresyon ile iliÅŸkili hastalıkların listesi birbirine çok benzer. Dermatolojide kullanılan ilaçların (kortikosteroidler, retinoidler, antiandrojenler) yan etkileri arasında depresyon vardır. Antidepresanlar da akne, psöriazis ve alopecia areata yapabilir.

Lezyonların yeri sembolik bir anlam taşıyabilir. Kocasının kendisine ilgisi azalmış bir kadında selülit, empotansı olan erkekte penil döküntü, cinsel tacize uÄŸrayan bir ergenin kalçalarında kaşıntı gibi yaÅŸanan streside lokalize edebilir.

Deri hastalıkları arasında bazı hasta guruplarında primer sebebin psikiyatrik hastalık olduÄŸu fark edilebilir. Bu hastalar semptomları abartabilir, anksiyete düzeyi yüksek olabilir, fiziksel belirti olmadan vücut algısı bozulmuÅŸ olabilir ve bazen lezyonu hasta oluÅŸturmuÅŸtur. Dermatitis artefacta, dermatolojik non-disease, parazitoz delüzyonu, dismorfofobi depresyonun ve intihar riskinin yüksek olduÄŸu durumlarda gözlenebilir.